Με αφορμή το ποστ της φίλης ch00ti ας καταρρίψουμε άλλον ένα μύθο.
Όταν λέμε σε κάποιον πως θα μπορούσαμε να ζήσουμε άνετα χωρίς υδατάνθρακες για μια ζωή, το πρώτο που σκέφτεται αν έχει ιδέα από ιατρική ή χημεία, είναι πως αυτό είναι αδύνατο!
Αν είναι αδύνατο όμως, τότε πώς εμείς μπορούμε να τρεφόμαστε με ελάχιστους έως μηδενικούς υδατάνθρακες και να μην κυκλοφορούμε σε... ολογράμματα;
Η απάντηση είναι λίγο σύνθετη, αλλά αξίζει τον κόπο να την ξέρουμε.
Είναι γνωστό πως η βασική πηγή γλυκόζης που χρειάζεται ο οργάνισμός μας και κυρίως το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα για να λειτουργήσουν, είναι οι υδατάνθρακες.
Τι γίνεται όμως όταν δεν παίρνουμε υδατάνθρακες; Πού θα βρούμε την γλυκόζη για να ζήσουμε;
Να λοιπόν τι κάνει το πανέξυπνο σώμα μας όταν δεν του δίνουμε έτοιμη γλυκόζη:
Το λίπος διασπάται για να δώσει 3 αλυσίδες λιπαρού οξέος και 1 μόριο γλυκερίνης σε μια διαδικασία που ονομάζεται λιπόλυση. Το μεγαλύτερο μέρος του σώματος είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει τα λιπαρά οξέα ως εναλλακτική πηγή ενέργειας σε μια διαδικασία όπου οι αλυσίδες λιπαρού οξέος διασπώνται για να διαμορφώσουν χημικές ενώσεις που τροφοδοτούν το σώμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας μια υψηλή συγκέντρωση γλυκογόνου δημιουργείται στον ορό και αυτό αδρανοποιεί την γλυκόζη, αναγκάζοντας τα περισσότερα κύτταρα στο σώμα να χρησιμοποιήσουν τα λιπαρά οξέα ως πηγή αρχικής ενέργειάς τους. Συγχρόνως, η γλυκόζη συντείθεται στο συκώτι από το γαλακτικό οξύ, τα γλυκογόνα αμινοξέα, και τη γλυκερίνη, σε μια διαδικασία αποκαλούμενη γλυκονεογέννεση. Αυτή η γλυκόζη χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την ενέργεια από τα κύτταρα όπως οι νευρώνες και τα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Ξέρω ότι μοιάζει λίγο κινέζικο, αλλά αν το πείτε σε κάποιον ειδικό θα καταλάβει.
Η ουσία είναι πως όταν το σώμα μας δεν βρίσκει έτοιμη γλυκόζη, την φτιάχνει μόνο του από το λίπος.
Τόσο απλό!