Ευχαριστω για τη συμπαρασταση..δεν ειναι η πρωτη φορα που διαπιστωνω οτι δεν ειμαι "μονη", δεν ξερω ποσο παρηγορο μπορει ναναι -να υποφερουν κ αλλοι ετσι- δεν μπορω να το δω..κ ειναι κ ανιατο, χωρις τελειωμο κ δεν τον ζητας κιολας γιατι ειναι οι ανθρωποι μας - κ ας υποφερουμε ολοι, κ περισσοτερο εκεινοι- γιατι τοτε θα ζηταμε να ¨φυγουν".. η μαμα μου ειναι στην χειροτερη κατασταση, πουναι 24 ωρες τη μερα μαζι του κ κεινος δεν κανει χωρις εκεινη -53 χρονια γαμου! - τρελλαινεται αν την χασει απ το οπτικο του πεδιο..κ δυστυχως ειναι κ οι δυο με προβληματα καρδιακα κ κεινη με πιεση που δεν συμμαζευεται -τωρα αλλαξε καποιο φαρμακο κ τα ποδια της γινονται τουμπανα..το τιμημα για να κρατα την πιεση χαμηλα..
κ ειναι κ μονο μ ενα χρονο διαφορα κ πολυ "δουλεμενοι" ανθρωποι..αυτο ειναι κ η μανια του πατερα μου, να φυγει να παει στη δουλεια..δεν κρατιεται με τιποτα..
Μακαρι να μπορουσαμε να βοηθησουμε με κατι, εστω επικουρικα..αλλα δυστυχως, δεν μπορουμε να του κανουμε τιποτα.. Ολοι οσοι εχουν καποια εμπειρια με τη νοσο, ευχονται υπομονη, κουραγιο κ να προσεχουμε τη μαμα μας (πουναι καλα), γιατι (ακου κουβεντα γιατρου) "ειναι καμμενο χαρτι", "χαμενη υποθεση" ο μπαμπας..Ετσι οπως ειναι τα πραγματα κινδυνευουμε να τους χασουμε κ τους δυο..
Ευχαριστω κ παλι.. ευχομαι κανεις μας να μην ηταν σ αυτην την ομαδα..ουτε οι δικοι μας ανθρωποι ουτε μεις..
**Τ ονομα μου ειναι Γιαννα..